กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 233 เจ้ายังอยากได้สิ่งใดอีก?
นางยืนอยู่ตรงนั้น เยี่ยนเวินพลันรู้สึกราวกับในส่วนลึกของฤดูใบไม้ร่วงมีลมวสันต์พัดผ่านใบหน้า ดวงตะวันร้อนแรงดั่งเปลวเพลิง ใบไม้แดงปลิดปลิวร่อนลม รอบด้านมีเสียงวิพากษ์วิจารณ์เซ็งแซ่ ทว่าในสายตาเขากลับมองเห็นเพียงนางเท่านั้น
นางค่อย ๆ ก้าวเข้ามาใกล้ เอ่ยจ้อไร้สาระด้วยสีหน้าจริงจังเปี่ยมล้น “คุณชายท่านนี้ ข้าเห็นท่านแล้วช่างคุ้นตายิ่งนัก มิพ้นเคยพบกันที่ใดมาก่อนหรือไม่”
เยี่ยนเวินยกมือขึ้นจัดปอยผมที่ถูกลมพัดระขมับของนาง “เคยพบที่ใดหรือ”
เขาเอ่ยว่า “ทุกเมื่อเชื่อวันในความฝันมีคนมารบกวนฝันอันสงบของข้า หน้าตาเหมือนเจ้าไม่มีผิดเพี้ยนเลยทีเดียว”
ลั่วฉือแสร้งขมวดคิ้วเอ่ย “คุณชายอย่าได้พูดจาเหลวไหล ข้าน่ะเป็นคนมีครอบครัวแล้วนะ!”