กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 227 ดอกบัวสีเขียวครามเป็นตัวแทนของซี่เห่อ
ณ ตำหนักจี๋ซ่าง ท่านป้าเมี่ยวซานมองจดหมายในมือที่ศิษย์พี่ส่งมาจากเมืองจ้าว
ในแววตาอันเย็นชาในที่สุดก็เผยรอยยิ้มออกมา
ยัยหนูน้อยของนางปลอดภัยแล้ว
มีเสียงฝีเท้าก้าวเข้ามาใกล้ ก่อนจะหยุดยืนอยู่ข้างกายนาง “ซี่เห่อ ดอกบัวบานแล้ว”
รอยยิ้มบนใบหน้าของท่านป้าเมี่ยวซานมลายหายไปจนสิ้น นางมิได้เงยหน้าขึ้นแม้แต่น้อย พลางเอ่ยปากอย่างเย็นชา “ออกไป”
ปู้อันเฮ่อชะงักฝีเท้า ยืนนิ่งงันอยู่กับที่อย่างทำตัวไม่ถูก เนิ่นนานผ่านไปเขาจึงยิ้มออกมาอย่างซีดเซียว “ได้ เจ้าค่อย ๆ ดูไปเถิด”
เขาเดินออกจากเรือนพัก แผ่นหลังพิงกำแพงพลางเผยสีหน้าเจ็บปวด
ท่านป้าเมี่ยวซานรู้ว่าเขายังมิได้จากไป ในดวงตามีแต่ความเศร้าโศกเวทนา
ทั้งที่อยู่ห่างกันเพียงกำแพงกั้น ทว่าหัวใจสองดวงกลับห่างไกลกันนับหมื่นลี้