กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 148 ไม่ทราบเบาะแส
เห็นเพียงลูกประคำที่ซ่อนอยู่ตรงข้อมือถูกเขาดึงคราหนึ่ง จนเผยออกมาให้เห็นอย่างชัดเจน
ลั่วฉือไม่เคยคิดจะหลบซ่อนแต่แรก ไหล่เหยี่ยวของนางคู่ควรแก่ความโปรดปรานรักใคร่อย่างเปิดเผยและไร้สิ่งปิดบัง
นางมองฉู่สวินด้วยสายตาเย็นชาแล้วย้อนถาม “องค์ชายไม่เคยเห็นหรือเพคะ”
เดิมทีคิดว่าเขาจะบันดาลโทสะจนฉีกหน้ากากที่เสแสร้งออก ทว่านึกไม่ถึงว่าหลังเงียบไปครู่หนึ่ง เขาจะใช้นิ้วมือลูบเบา ๆ ตรงข้อมือที่ถูกตนบีบจนแดง ผ่อนแรงลงเล็กน้อย ทว่ามิได้ปล่อยมือ
เขาหัวเราะเสียงเบาออกมาเป็นห้วง ๆ ก่อนจะค่อย ๆ กลับคืนสู่อากัปกิริยาอ่อนโยนเปี่ยมมารยาทดังเดิม แล้วเอ่ยเสียงแผ่ว “ถอดออกเถิดเสี่ยวฉือ เพราะว่า...มันไม่ค่อยเป็นมงคลนัก”