กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 147 คืนชีวิตคนในตระกูลลั่วของข้ามา!
โคมไฟในวังสีแดงทุกสิบก้าวยาวเหยียดจนมองไม่เห็นปลายทาง หิมะสีขาวใต้ฝ่าเท้าถูกเหยียบย่ำจนส่งเสียงดังกรอบแกรบ ค่ำคืนนี้ในวังจัดงานเลี้ยงในวัง ลั่วฉือก็อยู่ในรายชื่อผู้ได้รับเชิญเช่นกัน
เมื่องานเลี้ยงในวังสิ้นสุดลง เจ้านายกับบ่าวทั้งสามคนเดินทอดน่องอย่างไม่รีบร้อนอยู่บนถนนหินเขียวขาออกจากวัง ลั่วฉือกระชับเสื้อคลุมขนจิ้งจอกสีม่วงบนกาย ใบหน้าเปื้อนยิ้มขณะฟังหมิงเยวี่ยก่นด่าสาปแช่ง
“ถุย พวกไอ้เฒ่าชรากลุ่มหนึ่ง ไร้ยางอายจริง ๆ”
“เงินทองของบ้านตนเองไม่ยอมควักออกมาแม้แต่อีแปะเดียว ยังกล้าคิดหวังพึ่งจวนแม่ทัพอีก”
“ก็แค่รังแกที่ตระกูลลั่วของข้าไร้คนมิใช่หรือ!”
แม้ชิงชิวจะโมโห ทว่าก็รู้ดีว่าที่นี่ยังคงอยู่ในวัง จึงเอ่ยเตือนหมิงเยวี่ยเสียงเบา “หุบปาก!”