เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 141 ข้าไม่ชายตามองเจ้า
ยามค่ำคืน หลังจากคนที่อยู่ในอ้อมอกหลับใหลไปแล้ว เยี่ยนเวินก็ค่อย ๆ ปล่อยนางออก ลุกขึ้นจากตั่งเตียง และห่มผ้าให้นางอย่างใส่ใจ
เพราะพิษในกาย ลั่วฉือในยามนี้จึงยิ่งทวีความง่วงงุน เสียงดังเพียงแผ่วเบาไม่อาจปลุกให้นางตื่นได้เลย
เขาโน้มกายลงจุมพิตหน้าผากของนาง เยี่ยนเวินสวมใส่เสื้อผ้าเรียบร้อย ปลดเสื้อคลุมกันหนาวด้านข้างมาคลุมกาย แล้วก้าวออกจากประตูไปอย่างเงียบเชียบไร้เสียง
นอกห้อง กู่หลี่ยืนรออยู่ตรงหน้าประตูเนิ่นนานแล้ว
เขาไม่เข้าใจว่าเหตุใดนายท่านของตนจึงไม่หลับไม่นอนกลางดึกเช่นนี้ จะไปจวนสกุลจี้เพื่อสิ่งใดกัน
ในใจลอบพึมพำกระปอดกระแปด ทว่าบนใบหน้ากลับยิ่งประจบสอพลอ กวาดลานเรือนมาเสียนาน ความพยศถูกขัดเกลาจนเรียบมน เขาไม่กล้ากระตุกหนวดเสืออีกแล้วจริง ๆ