กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 128 ท่านอ๋อง ได้เวลากลับแล้ว
อีกทั้งสิ่งที่เขาทำนั้น แท้จริงแล้วก็นับว่ามากพอแล้ว แม้เขาไม่คิดอยากจะเป็นฮ่องเต้ ทว่าก็มิได้ปล่อยปละละเลย ยังคงเลือกที่จะอยู่รั้งต่อในยามที่ต้าเยี่ยนซวนเซสั่นคลอนและต้องการตัวเขามากที่สุด
สังหารขุนนางทรราช ชำระระเบียบราชสำนัก ค้ำจุนช่วยเหลือจักรพรรดิพระองค์น้อยให้ครองแผ่นดินได้อย่างมั่นคง กระทั่งอาจกล่าวได้ว่าเขาได้ปูทางอันราบรื่นและมหามรรคสายหนึ่งไว้ให้แก่จักรพรรดิพระองค์น้อยและต้าเยี่ยน
ทว่าพวกเขาทั้งหมดต่างรู้ดีว่า หลังจากจัดการทุกสิ่งเหล่านี้เสร็จสิ้นแล้ว เขาจะจากไปโดยไม่นำพาผลงานหรือความผิดใดติดตัวไปทั้งสิ้น ไม่มีผู้ใดล่วงรู้ว่าถิ่นพำนักของเขาอยู่ที่ใด แต่ก็กระจ่างแจ้งว่า สำหรับเขาแล้ว ท้องพระโรงแห่งนี้ช่างคับแคบเกินไป
ดั่งเช่นในวัยเยาว์ยามที่เสด็จพ่ออุ้มเขาขึ้นไปนั่งบนบัลลังก์มังกร วาจาอันไร้เดียงสาของเขาในครานั้นว่า “เสด็จพ่อนั่งอยู่ตรงนี้ทั้งวัน มิปวดเมื่อยตัวแย่หรือพ่ะย่ะค่ะ”
“ลูกไม่ชอบเลยพ่ะย่ะค่ะ”