กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 35 ฝืนใจมีชีวิตต่ออีกสองสามวันเพื่อเจ้าก็ได้
ลั่วฉือสีหน้าเรียบเฉย สุขุมเยือกเย็น “หากจำเป็นต้องแต่งจริง ๆ เช่นนั้นวันที่ข้าก้าวออกจากจวน ก็คือวันที่ตระกูลลั่วเปลี่ยนตัวเจ้าตระกูล”
“ถึงเวลานั้นซ่งเอินก็คือเจ้าตระกูลลั่วอย่างแท้จริง ผู้ใดก็พาตัวเขาไปไม่ได้!”
ไม่มีผู้ใดล่วงรู้ว่า ตราเจ้าตระกูลของตระกูลลั่วนั้น ลั่วจวินอันได้ส่งมอบถึงมือนางตั้งแต่ยามที่ลั่วฉือเข้าพิธีปักปิ่นแล้ว
ทุกคนล้วนคิดว่าคุณชายรองตระกูลลั่วจะได้เป็นเจ้าตระกูลลั่วคนต่อไป ไม่มีผู้ใดคาดคิดว่าลั่วจวินอันจะส่งมอบมันให้แก่หญิงสาวที่จะต้องแต่งออกไป อีกทั้งยังเป็นคุณหนูสามที่ดูไม่เหมือนคนตระกูลลั่วที่สุด
เพราะในสายตาคนนอก นอกจากรูปโฉมแล้ว ลั่วฉือก็แทบไม่มีสิ่งใดแตกต่างจากกุลสตรีคนอื่น ๆ ในเมืองหลวงเลย