กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 34 มือท่านโหวกระดูกงดงาม มิใช่งามที่ผิว
เงยหน้ามองคนที่อยู่ตรงหน้า ลั่วฉือคิ้วตาโค้งระบายยิ้ม น้ำเสียงอ่อนโยน “เจ้ามาแล้ว”
นางมิต้องทำสิ่งใดเลย เพียงสายตาเดียว วาจาประโยคเดียว ก็ทำให้เขาปั่นป่วนวุ่นวายใจถึงเพียงนี้แล้ว
ชั่วขณะนี้เยี่ยนเวินคล้ายมองเห็นอนาคตของตนเองบนร่างนาง อนาคตที่มีนาง อาหารสามมื้อ ฟืนข้าวน้ำมันเกลือ ทุกวันพอกลับถึงเรือนผลักเปิดประตูก็แลเห็นนาง มีคำว่า “เจ้ามาแล้ว” รอคอยเขาอยู่เสมอ
วาจาขององค์รัชทายาทพลันดังก้องข้างหูเยี่ยนเวินอีกครา ชั่วอึดใจก็บดขยี้ภาพฝันทั้งมวลจนแหลกสลาย คนที่นางรอคอยมิใช่ตนเอง