กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 13 ท่านโหว ขอบคุณที่ออมมือ
ความสงสัยที่อยู่ในการคาดหมาย ลั่วฉือหาได้ใส่ใจไม่ “ข้าทำการค้ายึดถือกำหนดราคาอย่างชัดเจน ไม่เอาเปรียบใคร และไม่ยอมเสียเปรียบเช่นกัน”
“หากเจ้ายินยอม ข้าย่อมให้คนดูแลนางเป็นอย่างดี หากเจ้าไม่เต็มใจ ข้าก็จะไม่ทำร้ายนาง แต่คงทำได้เพียงส่งตัวนางกลับไป”
“อย่างไรเสียการค้าขายเล่า... ย่อมต้องสมยอมพร้อมใจกันทั้งสองฝ่ายจึงจะดี”
จี้ซิวหมิงจ้องมองลั่วฉือเขม็ง ดวงตาสุกใสเปี่ยมล้นด้วยโทสะ โกรธเกรี้ยวเต็มอก ทว่ากลับไร้กำลังช่วยเหลือ
นางพูดความจริง นางไม่ได้ติดค้างเขา อาศัยสิ่งใดมาช่วยเขาเปล่า ๆ เล่า!
เขาเพียงแค่แค้น! เขาถอนตัวออกจากการสอบหน้าพระที่นั่งตามที่คนพวกนั้นต้องการแล้ว ชั่วชีวิตไม่สอบเข้ารับราชการ ออกห่างจากเส้นทางราชการ เหตุใดพวกมันถึงไม่รักษาคำพูด ยังคิดจะทำร้ายหว่านเหนียงอีก!