กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“น้องชายโร่วโร่ว พี่สาวไม่เอาหรอก น้องกินเองเถอะ” แม้เยวี่ยเยวี่ยจะอยากกินมาก ทว่าน้องชายโร่วโร่วเองก็มีแค่ก้อนเดียว เธอจึงเอ่ยปฏิเสธเสียงเบา
โร่วโร่วไม่สนหรอกว่าคนอื่นจะปฏิเสธหรือไม่ ขอเพียงเขาอยากให้ ก็ไม่สนว่าเธอจะเอาหรือไม่เอา เขายื่นแผ่นแป้งเล็ก ๆ ครึ่งก้อนนั้นไปยัดใส่ข้างปากเยวี่ยเยวี่ย
เยวี่ยเยวี่ยคิดไม่ถึงว่าเขาจะทำแบบนั้น จึงถูกโร่วโร่วยัดเข้าปากพอดี เธอกัดเข้าไปคำเล็ก ๆ คำหนึ่งก็ตัดใจคืนให้เขาไม่ลง
“น้องโร่วโร่ว น้องแบ่งแผ่นแป้งให้พี่กิน งั้นพี่ก็ให้ลูกอมน้อง” เธอควักลูกอมเม็ดหนึ่งออกจากกระเป๋าเสื้อยัดใส่กระเป๋าเสื้อของโร่วโร่ว แล้วจูงมือโร่วโร่วเดินไปใต้ต้นไม้ใหญ่ นั่งเรียงแถวกับโหมวโหมวกินแผ่นแป้งมันฝรั่ง