ตอนที่ 164 ระหว่างทาง

ความคิดเล็ก ๆ ในใจของซ่งชูเฉิงถูกแม่ของเธอจับได้ แต่เธอกลับไม่รู้สึกกระดากอายแม้แต่น้อย

ตรงกันข้าม เธอกลับกอดแขนมารดาตระกูลซ่งพลางยิ้มตาหยีแล้วออดอ้อนว่า “แม่ ท่านยังคงเก่งกาจจริง ๆ สุภาษิตโบราณว่าไว้ไม่ผิดเลย ขิงยิ่งแก่ยิ่งเผ็ด”

สวีหนิงเสวี่ย “………”

มารดาตระกูลซ่ง “………”

“ดูตัวเธอสิ ไม่มีแบบอย่างของคนเป็นแม่สักนิด ไปดูโร่วโร่วตรงประตูโน่น ขนาดเขายังหัวเราะเยาะแม่แบบเธอเลย”

ปากของมารดาตระกูลซ่งพูดจาตัดพ้อระคนเหน็บแนม ทว่าบนใบหน้าและน้ำเสียงล้วนเต็มไปด้วยความเอ็นดู เธอชอบให้ลูกสาวคนโตมาออดอ้อนและทำตัวงอแงใส่มากเหลือเกิน

ซ่งชูเฉิงมองตามมือของแม่ไปยังลูกชายสุดที่รักของเธอ