ตอนที่ 134 เตรียมตัวกลับเมืองหลวง

เท้าของเธอสะกิดก้นของเอ้อร์เหมาเบา ๆ เอ้อร์เหมานึกว่าเป็นเสี่ยวเฮยจึงฉีกยิ้มแล้วหดหัวกลับมา

พอหันหัวกลับไปเห็นว่าเป็นซ่งชูเฉิง ทั้งตัวรวมไปถึงรอยยิ้มของมันก็พลันแข็งค้าง ราวกับเวลาได้หยุดนิ่งไปเช่นกัน

ซ่งชูเฉิงหรี่ตาลงเล็กน้อย เชิดคางขึ้นนิดหนึ่ง เอ้อร์เหมาก็ใส่เกียร์หมาวิ่งหนีไปทันที!

ขณะที่มันวิ่งยังรู้ความไม่ส่งเสียงดังแม้แต่น้อย ทำท่าลับ ๆ ล่อ ๆ ท่าทางแบบนั้นเห็นแล้วทำเอาขมับของเธอเต้นตุบ ๆ

พอเห็นมันวิ่งไปไกลแล้ว เธอจึงก้มหน้ามองดูอีกตัวหนึ่งที่กำลังแอบเผือกอย่างมีพิรุธ

เสี่ยวเฮยไม่ต้องรอให้เธอเตือน มันกำลังคิดจะหันกลับไปสบสายตาสื่อสารกับเอ้อร์เหมา คิดไม่ถึงว่าจะประสานสายตาเข้ากับซ่งชูเฉิงพอดี

การกระทำและความคิดของเสี่ยวเฮยกับเอ้อร์เหมาแทบจะตรงกันเป๊ะ