กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
คุณย่าซูกับมารดาตระกูลซ่งพูดคุยกันคนละประโยคสองประโยค เล่าเรื่องราวเมื่อช่วงเช้าออกมาจนหมด
เมื่อชำเลืองมองโหมวโหมวที่หลับไปแล้ว ลุงใหญ่ซูก็กระซิบเสียงเบา “เรื่องนี้อย่าพูดออกไป พวกเรารู้กันเองก็พอแล้ว”
มารดาตระกูลซ่งก็พยักหน้าหงึก ๆ เรื่องนี้พูดออกไปไม่ได้จริง ๆ พวกเขายังเปลี่ยนมุมมองที่มีต่อลุงใหญ่ซูไปไม่น้อย ปกติทำตัวเปิดเผยไม่คิดมาก อายุอานามป่านนี้โดยเฉพาะเวลาอยู่ต่อหน้าพวกเขายังเหมือนเด็ก แต่พอถึงช่วงเวลาสำคัญกลับมีความคิดรอบคอบกว่าใคร
อันที่จริงมีเพียงมารดาตระกูลซ่งคนเดียวเท่านั้นที่คิดเช่นนี้ ลุงใหญ่ซูสามารถยืนอยู่ในตำแหน่งผู้บังคับบัญชาระดับสูงได้ จะไม่รอบคอบได้อย่างไร จะเป็นคนที่มีความคิดเรียบง่ายแต่ไร้สมองได้อย่างไร