เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ลุงใหญ่ซูแอบยกมือขึ้นปาดน้ำตาที่ไม่ได้มีอยู่จริงตรงหางตา
เวลานี้เขาก็นึกถึงภาพเหตุการณ์นั้นขึ้นมาได้พอดี จึงหันหน้ามองออกไปนอกหน้าต่าง เขาจะหัวเราะส่งเสียงออกมาไม่ได้เด็ดขาด ไม่เห็นหรือว่าหลานสะใภ้ของเขาหัวเราะจนลูกจะหลุดออกมาแล้วน่ะ
เขาอายุอานามป่านนี้แล้วก็ยังต้องกลั้นขำไว้ ไม่อย่างนั้นถ้าหัวเราะจนสะอึกสำลักขึ้นมาจะทำยังไง เขายังต้องช่วยเลี้ยงหลานสาวรุ่นเหลนอยู่นะ
สวีหนิงเสวี่ยไม่สนหรอกว่าพี่สาวสามีของเธอจะขายหน้าหรือไม่ เธอแหงนหน้าหัวเราะร่า เสียงหัวเราะที่สดใสผ่อนคลายบรรยากาศตึงเครียดภายในรถลงไปด้วย “แหม คราวนี้กลัวแล้วเหรอ ป่านนี้คงรู้กันไปทั่วเขตบ้านพักครอบครัวทหารแล้วมั้งว่าเมียผู้การซูของเราหัวเราะจนเด็กหลุดออกมาน่ะ”
ซ่งชูเฉิง “...”
เธอขอปิดกั้นตัวเองแล้ว อยากจะเป็นยังไงก็ช่างเถอะ