ตอนที่ 107 เด็กหัวเราะออกมาแล้ว

ลุงใหญ่ซูเห็นหลานสะใภ้กำลังแบ่งถั่วลิสงให้พวกเอ้อร์เหมา จึงอธิบายด้วยความดีใจเปี่ยมล้นว่า

“นั่นเป็นทหารน้อยที่เข้าเวรอยู่ข้างบนให้มา เอ้อร์เหมาก็ส่งกวางป่าซื่อให้พวกเขาไปตัวหนึ่งเหมือนกัน”

ซ่งชูเฉิงลูบหัวเสี่ยวเฮย แววตาสดใสเจือรอยยิ้มบาง ๆ “พวกที่เข้าเวรเหล่านั้นน่าจะเป็นคนของกรมทหารที่หนึ่ง ถ้าไม่ใช่กรมทหารที่หนึ่งละก็ เจ้าตัวเล็กพวกนี้ขี้งกจะตายไป”

“ห่านกับแพะพวกนี้เลี้ยงได้ดีจริง ๆ!” พ่อซ่งเอ่ยเสริม

พ่อซ่งเป็นพวกคลั่งลูกสาวคนโต ขอเพียงซ่งชูเฉิงพูดอะไรก็ถูกไปหมด ในใจเขานั้นห่านกับแพะที่ลูกสาวคนโตเลี้ยงไว้จะไปเหมือนกับที่คนอื่นเลี้ยงได้อย่างไร

ไม่มีทางเหมือนอยู่แล้วไม่ใช่หรือไง!