เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 83 การประลองครั้งแรก
เหยียนเสวียนเจายืนอยู่บนลานประลอง ขาสองข้างอ่อนยวบเล็กน้อย หัวใจเต้นรัวแรงอยู่ในอกราวกับจะกระดอนออกมา ทำให้นางนึกย้อนไปถึงตอนสอบวิ่งแปดร้อยเมตรสมัยเรียนที่ยืนอยู่ตรงเส้นสตาร์ต นกหวีดจ่ออยู่ที่ริมฝีปากอาจารย์พละ ทั่วทั้งสนามเงียบกริบจนได้ยินเพียงเสียงลมหายใจของตัวเอง
นางหันไปมองอิงเฟิ่งเหลียนที่อยู่นอกสนามโดยไม่รู้ตัว
อิงเฟิ่งเหลียนยืนอยู่ตรงราวระเบียงแถวหน้าสุดของอัฒจันทร์คนดู วางแขนพาดบนราวกั้นอย่างสบายๆ สายตาจับจ้องมาที่นาง
เขาไม่ได้ทำอะไรเลย เพียงแค่มองนางแล้วพยักหน้าให้เบาๆ เหยียนเสวียนเจาสบเข้ากับแววตาที่เปี่ยมไปด้วยกำลังใจคู่นั้น ความตื่นตระหนกในใจก็พลันสงบลงได้หลายส่วน
นางสูดลมหายใจเข้าลึก หันกลับมามองคู่ต่อสู้เบื้องหน้าอีกครั้ง
คู่ประลองของนางเป็นหญิงสาวรุ่นราวคราวเดียวกัน สวมชุดยาวของสำนักสีฟ้าอมเขียว ที่เอวห้อยป้ายหยกสลักลายเมฆ ดูท่าทางอายุคงไล่เลี่ยกับนาง
หญิงสาวผู้นั้นสบตากับเหยียนเสวียนเจา นางยกมุมปากยิ้มอย่างเขินอาย ประสานมือคำนับให้ ท่าทางดูเก้ๆ กังๆ เห็นได้ชัดว่าเพิ่งเคยเข้าร่วมการประลองเช่นนี้เป็นครั้งแรกเหมือนกัน
ความตึงเครียดในใจของเหยียนเสวียนเจาพลันคลายลงโดยไม่รู้ตัว
นางถึงขั้นคิดอย่างผ่อนคลายว่า นี่ไม่ใช่การเข่นฆ่าเอาเป็นเอาตายเสียหน่อย เป็นเพียงการประลองฝีมือแลกเปลี่ยนความรู้ เหมือนตอนสมัยเรียนมหาวิทยาลัยที่ลงแข่งกระชับมิตรเพื่อเก็บหน่วยกิตเท่านั้น