เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 82 งานประลองเริ่มขึ้นแล้ว
ลานประลองขนาดใหญ่น้อยลอยเด่นอยู่กลางเวหา เรียงรายลดหลั่นราวกับจอกแหนลอยน้ำ เบื้องล่างผู้คนเนืองแน่นจนมองไม่เห็นจุดสิ้นสุด
เหยียนเสวียนเจาเงยหน้าไล่นับดู อย่างน้อยก็มีหลายสิบเวที ทุกเวทีแผ่แสงปราณสีเขียวจางๆ ขอบเวทีสลักอักขระค่ายกลป้องกันการพลัดตก มองจากระยะไกลราวกับโคมไฟนับสิบดวงที่ลอยอยู่เหนือเมฆ
"ข้านึกว่าคนบนเกาะเซียนเผิงไหลล้วนเป็นผู้ฝึกแพทย์ที่มุ่งมั่นศึกษาแต่วิชาแพทย์ ไม่ชอบการต่อสู้เข่นฆ่า ไม่นึกเลยว่าจะตั้งลานประลองไว้บนเกาะมากมายขนาดนี้ ดูท่าจะนิยมชมชอบการประลองยุทธ์ไม่เบาเลยนะ" ศิษย์จากสำนักเล็กๆ ที่ยืนอยู่ข้างๆ เอ่ยรำพึงขึ้น ทันทีที่พูดจบก็มีคนรับลูกต่อทันที "พูดอะไรอย่างนั้น ต่อให้เดิมทีเกาะเซียนเผิงไหลไม่มีลานประลอง แต่เพื่อผู้นำพันธมิตรอิงแล้ว เทพธิดาอวี้หลิงคงสั่งให้คนขุดดินสร้างขึ้นมาให้ทันภายในคืนเดียวอยู่ดี"
สิ้นคำพูดนี้ ผู้คนรอบข้างที่ได้ยินต่างพากันหัวเราะครืน เสียงหัวเราะยังไม่ทันจางหาย สุดขอบฟ้าก็พลันมีเสียงระฆังดังกังวานขึ้น เสียงนั้นทุ้มลึกและก้องไกล ราวกับดังทะลุผ่านกาลเวลาอันแสนไกลโพ้น แผ่คลื่นเสียงสะท้อนก้องไปทั่วฟ้าดิน
ฝูงชนที่เพิ่งจะส่งเสียงจ้อกแจ้กจอแจพลันเงียบกริบลงในพริบตา สายตาทุกคู่ต่างหันขวับไปยังทิศทางที่มาของเสียงระฆังโดยพร้อมเพรียง