เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 80 แขกไม่ได้รับเชิญ
เมื่อเห็นนางยืนนิ่งอยู่หลังประตูไม่ยอมขยับ คนด้านนอกจึงรีบเอ่ยเสริมขึ้นอีกประโยค น้ำเสียงแหบแห้งเจือความเหนื่อยล้าจากการเดินทาง "แม่นางอย่ากลัวเลย ข้าไม่ใช่คนร้ายจริงๆ"
"ปิดบังเจ้าไปก็เท่านั้น ข้าเพิ่งเคยมาเกาะเผิงไหลเป็นครั้งแรก เดิมทีตั้งใจจะออกมาเดินชมทิวทัศน์ของเกาะเซียนยามฟ้าสาง แต่สถานที่แห่งนี้กว้างใหญ่ไพศาลนัก ซ้ำหมอกยังลงจัด เดินวนไปวนมาไม่กี่โค้งก็หลงทิศหลงทางเสียแล้ว"
เขาถอนหายใจเฮือกหนึ่ง "ข้าเดินหาที่พักมาหลายชั่วยามแล้ว คอแห้งผากจนแสบไปหมด จึงถือวิสาสะมาเคาะประตูขอน้ำดื่มสักอึก"
เหยียนเสวียนเจาฟังน้ำเสียงเหน็ดเหนื่อยและจริงใจของอีกฝ่ายแล้วก็ดูไม่เหมือนเสแสร้ง ประกอบกับนึกถึงตอนกลางวันที่พวกนางนั่งรถมา ก็ถูกหมอกหนาทึบขวางทางอยู่หลายช่วง จนแม้แต่สัตว์วิญญาณที่ลากรถยังแยกแยะทิศทางไม่ออก เกือบจะเลี้ยวผิดเข้าไปในทางเปลี่ยวเสียแล้ว
ความระแวงในใจนางจึงคลายลงเล็กน้อย ทว่าก็ยังไม่วางใจเสียทีเดียว นางแง้มประตูออกเพียงช่องแคบๆ แล้วแอบมองลอดออกไป