เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 75 ปิดฉากลงเสียที หนิงอวี่ยืนนิ่งงัน
เหยียนเสวียนเจาร่วงหล่นลงสู่อ้อมกอดของอิงเฟิ่งเหลียนได้อย่างแม่นยำและมั่นคง
วินาทีที่ได้เห็นใบหน้าของเขาอย่างชัดเจน ความหวาดกลัว ความน้อยเนื้อต่ำใจ และความคิดถึงทั้งหมดก็พรั่งพรูออกมาดุจทำนบแตก
นางกอดรอบคอเขาไว้แน่น ซุกหน้าลงกับซอกคอของเขาแล้วปล่อยโฮออกมาอย่างไม่อายใคร
อิงเฟิ่งเหลียนยืนนิ่งอยู่กับที่ไม่ยอมคลายอ้อมกอด ปล่อยให้นางระบายความรู้สึกใส่ตนเองได้อย่างเต็มที่ ทั้งที่เพิ่งแยกจากกันได้ไม่นาน ทว่าใบหน้าของหญิงสาวกลับซูบเซียวลงไปไม่น้อย ซ้ำยังมีคราบเขม่าฝุ่นเปรอะเปื้อน ดูน่าสงสารจนน่าใจหาย
เขากระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นอีก หวังเพียงให้นางได้รับความอบอุ่นและปลอบประโลมจากตัวเขา
ร้องไห้อยู่ครู่ใหญ่ เหยียนเสวียนเจาก็ค่อยๆ สงบสติอารมณ์ลงได้
นางโผล่หน้าออกมาจากอ้อมกอดของอิงเฟิ่งเหลียน ก่อนจะเบิกตาโพลงด้วยความตกใจเมื่อพบว่าพวกเขาทั้งสองกำลังยืนกอดกันกลมอย่างไม่อายฟ้าดินอยู่ท่ามกลางฝูงชน
เหล่าหญิงสาวที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวต่างพากันจ้องมองพวกเขาด้วยสายตาอยากรู้อยากเห็น ส่วนลูกน้องของอิงเฟิ่งเหลียนแม้จะก้มหน้างุดไม่กล้ามองตรงๆ แต่ก็คงเห็นเหตุการณ์เมื่อครู่เต็มสองตาไปแล้ว
ให้ตายเถอะ อายจนอยากแทรกแผ่นดินหนีแล้ว