เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 74 ร่วงหล่นสู่อ้อมกอด
ยิ่งเป็นเผ่ามารระดับสูง หากไม่รีบทำลายร่างให้สิ้นซากเป็นเถ้าธุลี ก็มีโอกาสสูงที่จะฟื้นคืนชีพขึ้นมาใหม่ได้
อิงเฟิ่งเหลียนรู้ข้อนี้ดี เพื่อไม่ให้เป็นเสี้ยนหนามในภายหลัง เดิมทีเขาควรรีบกลืนกินพลังของเสวียนหมิงเสียทันที วิธีนี้ไม่เพียงจะกำจัดศัตรูได้อย่างถอนรากถอนโคน แต่ยังช่วยให้ตบะของเขาก้าวหน้าขึ้นไปอีกขั้นด้วย
ทว่าแผนการทั้งหมดกลับพังทลายลงในเสี้ยววินาทีที่ได้ยินเสียงส่งสารทางจิตจากลูกน้อง
"แย่แล้วขอรับท่านจอมมาร ฮูหยินถูกขังอยู่ในหอคอย เป็นตายร้ายดียังไม่ทราบแน่ชัด!"
สิ้นประโยคนี้ สติสัมปชัญญะทั้งหมดของเขาก็พังครืนลงทันที เขาไม่แม้แต่จะเสียเวลาจัดการเสวียนหมิง รีบพุ่งทะยานไปยังทิศทางที่เหยียนเสวียนเจาอยู่ด้วยความร้อนรน
"สถานการณ์ตอนนี้เป็นอย่างไรบ้าง?" เมื่อไปถึงจุดหมาย เขาคว้าตัวลูกน้องคนหนึ่งมาถามทันที โดยไม่รู้ตัวเลยว่าสีหน้าของตนเองในยามนี้เคร่งเครียดจนเขียวคล้ำ ทำเอาลูกน้องที่ถูกคว้าตัวตกใจจนตัวสั่น
"เรียนท่านจอมมาร ผู้ฝึกตนที่เชี่ยวชาญด้านค่ายกลทุกคนต่างลองพยายามกันหมดแล้ว แต่ก็ยัง... ไม่สามารถหยุดการทำงานของหอคอยนี้ได้ขอรับ"
ลูกน้องก้มหน้างุด รายงานด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
"ข้าน้อยไร้ความสามารถ ยามนี้จนปัญญาจะหาทางแก้แล้วจริงๆ ขอรับ"