เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 57 ปิดล้อมทั่วทุกสารทิศ
"เจ้าคนสามานย์ กล้าดียังไง!" หนิงอวี่ตวาดลั่น "ข้าคือองค์หญิงแห่งโยวตู หากเจ้ากล้าแตะต้องข้าแม้แต่ปลายเล็บ เสด็จพ่อข้าจะต้องบดกระดูกพวกเจ้าเป็นเถ้าธุลีแน่!"
สิ้นคำประกาศ เหล่าเงาดำที่กำลังจะกรูกันเข้ามาก็ชะงักงันไปทันที ชายหนวดจิ๋มเองก็สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย กวาดตามองสำรวจหนิงอวี่ตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างลังเล ราวกับกำลังประเมินจากเสื้อผ้าและท่วงท่าว่านางพูดจริงหรือเท็จ
ทว่าครู่ต่อมา เขาก็แค่นหัวเราะอย่างดูแคลน "องค์หญิงแห่งโยวตูงั้นหรือ จะโกหกทั้งทีก็หัดแต่งเรื่องให้มันสมจริงหน่อยสิ!"
เขาเดินวนไปมาพลางมองทั้งสองอย่างขบขัน "องค์หญิงผู้สูงศักดิ์ที่ไหนจะมาทำเรื่องลับๆ ล่อๆ ลอบวางเพลิงชิงตัวประกันแบบนี้ ซ้ำข้างกายยังไม่มีองครักษ์ติดตามสักคน ข้าว่าพวกเจ้าก็แค่หัวขโมยกระจอกที่คิดจะแอบอ้างชื่อองค์หญิงมาขู่ข้าเท่านั้นแหละ!"
องครักษ์... เหยียนเสวียนเจานึกขึ้นได้ทันที จึงรีบกระซิบถามเสียงเครียด "จริงสิ องครักษ์เงาของเจ้าล่ะ คนที่คอยตามอารักขาเจ้าตลอดเวลาคนนั้น รีบเรียกเขาออกมาสิ!" นางจำได้ว่าทุกครั้งที่เจอกัน หนิงอวี่มักจะมีองครักษ์ฝีมือร้ายกาจคอยตามอยู่ห่างๆ เสมอ หากเขาโผล่มาช่วยตอนนี้ได้ล่ะก็...
แววตาของหนิงอวี่วูบไหวด้วยความขุ่นเคือง นางกดเสียงต่ำเอ่ยอย่างกระดากปาก "เรียกไม่ได้... ข้าแอบหนีออกมา เลยสลัดเขาทิ้งไว้ข้างหลังแล้ว!"