เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 35 เส้นทางบำเพ็ญเพียร
ศิษย์ผู้นำทางมีสีหน้าเรียบเฉยไร้อารมณ์ ราวกับหุ่นกระบอกที่ถูกตั้งโปรแกรมไว้ เขาพาเหยียนเสวียนเจาเดินมายังเรือนปีกข้างอันห่างไกลอย่างเงียบเชียบ
"แม่นาง คืนนี้เชิญพักผ่อนที่นี่ตามสบายเถิด" ศิษย์ผู้นั้นเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบไร้อารมณ์ พลางผลักบานประตูเปิดออกให้นาง
เหยียนเสวียนเจาพยักหน้าอย่างว่าง่าย ก้าวเท้าข้ามธรณีประตูเข้าไป ทว่ายังไม่ทันที่นางจะได้หันกลับมาเพื่อลอบถามข้อมูลเพิ่มเติม ก็ได้ยินเสียงดัง "คลิก" เบาๆ จากด้านหลัง บานประตูถูกปิดลงอย่างรวดเร็ว และถูกลงกลอนจากด้านนอกอย่างแน่นหนา
นางรีบพุ่งตัวไปที่หน้าประตู ออกแรงกระชากบานประตูอย่างแรง ทว่าประตูไม้กลับนิ่งสนิทราวกับถูกหล่อด้วยเหล็กกล้า นางรีบวิ่งไปที่ริมหน้าต่าง ลองผลักบานหน้าต่างที่ปิดสนิทดู แต่ก็ถูกพลังที่มองไม่เห็นผนึกไว้แน่นหนาไม่แพ้กัน
ปีศาจดอกไม้ตัวนี้ช่างระมัดระวังตัวดีเสียจริง
"ระบบ เจ้าอยู่ไหม?" เหยียนเสวียนเจายังไม่ยอมแพ้ พยายามส่งกระแสจิตเรียกระบบในหัว ทว่ากลับไร้ซึ่งเสียงตอบรับใดๆ
นับตั้งแต่ก้าวเข้ามาในภาพลวงตานี้ นางก็ขาดการติดต่อกับระบบโดยสิ้นเชิง บัดนี้คงต้องพึ่งพาตัวเองอย่างแท้จริงแล้ว
เหยียนเสวียนเจาเดินวนไปวนมาอยู่ในห้องอย่างร้อนรน "ทำอย่างไรดี ออกไปไม่ได้เลย!"
นางมีลางสังหรณ์อย่างแรงกล้าว่าในงานมงคลวันพรุ่งนี้จะต้องเกิดเรื่องร้ายแรงขึ้นแน่ นางต้องรีบปลุกเนี่ยนจือให้ตื่นขึ้นมาก่อนหน้านั้น ไม่อย่างนั้นทุกอย่างคงสายเกินแก้