เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 22 อสูรร้ายและหัวใจที่เต้นไม่เป็นส่ำ
อิงเฟิ่งเหลียนหิ้วเหยียนเสวียนเจาร่อนลงหน้าต้นไม้โบราณสูงเสียดฟ้าได้อย่างมั่นคง หลบการพุ่งชนอันน่าสะพรึงกลัวของอสูรร้ายได้ทันท่วงที
เหยียนเสวียนเจายังไม่หายตื่นตระหนก นางกำแขนเสื้อของอิงเฟิ่งเหลียนไว้แน่น พลางจ้องมองเจ้าสัตว์ยักษ์ที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกล
ทั่วร่างของมันปกคลุมด้วยเกล็ดสีดำทมิฬหนาเตอะ รูปร่างคล้ายราชสีห์ ทว่ากลับมีหัวหมีสองหัวติดกันอย่างน่าประหลาด ดวงตาทั้งสี่ข้างไร้ซึ่งตาขาว มีเพียงสีดำขุ่นมัวชวนขนลุก แผ่กลิ่นอายอัปมงคลออกมาอย่างรุนแรง
"นะ... นั่นมันตัวประหลาดอะไรกัน?!" น้ำเสียงของนางสั่นเครือ
"หมีกายสิงโตสองหัวเกล็ดดำ" น้ำเสียงของอิงเฟิ่งเหลียนยังคงราบเรียบ ลมหายใจไม่ติดขัดแม้แต่น้อย "เป็นสัตว์มารระดับต่ำ กระดองแข็งแกร่งทนทาน แต่มีดีแค่พละกำลัง" น้ำเสียงเฉยเมยราวกับกำลังวิจารณ์สิ่งของธรรมดาๆ ชิ้นหนึ่ง
ในขณะเดียวกัน เจ้าหมีกายสิงโตที่โจมตีพลาดเป้าก็แผดเสียงคำรามกึกก้อง คลื่นลมเหม็นคาวพัดตลบอบอวล ลูกตาสีขุ่นของมันกลอกกลิ้ง ก่อนจะล็อกเป้าหมายไปที่ศิษย์คนหนึ่งซึ่งกระเด็นไปอยู่ตามลำพัง มันตะกุยเท้าทั้งสี่ลงกับพื้นแล้วพุ่งทะยานเข้าใส่ทันที!