เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 17 แกะรอยตามล่าจอมมารอิงเฟิ่งเหลียน
"ก๊อก ก๊อก ก๊อก—"
เสียงเคาะประตูทุ้มต่ำดังก้องขึ้น
ประตูใหญ่สีแดงชาดของจวนสกุลเหยียนยังคงปิดสนิทไร้ความเคลื่อนไหว โคมไฟสีขาวซีดหน้าประตูแกว่งไกวไปมาเบาๆ ตามแรงลม
อิงทิงหลานชักมือกลับจากการเคาะประตู ยืนรออยู่อย่างสงบนิ่ง อาภรณ์สีฟ้าอมม่วงอ่อนปลิวไสวเล็กน้อยท่ามกลางสายลมเย็นยะเยือก
ผ่านไปอีกชั่วอึดใจ บานประตูจึงแง้มออกเป็นช่องแคบๆ พร้อมเสียงดังเอี๊ยด คนเฝ้าประตูโผล่หน้าออกมาครึ่งซีกอย่างระมัดระวัง กวาดสายตามองคนกลุ่มใหญ่ด้านนอกที่มีบุคลิกไม่ธรรมดาและเห็นได้ชัดว่ามาไม่ดี
เบื้องหลังอิงทิงหลานมีกำลังพลจากหน่วยจี๋เฉินซือติดตามมาด้วย แม้ทุกคนจะยังไม่ได้ชักกระบี่ แต่ไอสังหารที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างดีก็ทำเอาคนเฝ้าประตูขยาดจนแทบจะหดหัวกลับเข้าไป
เขามองผู้มาเยือนอย่างระแวง น้ำเสียงสั่นเครือด้วยความประหม่าอย่างเห็นได้ชัด "จวน... จวนสกุลเหยียนเพิ่งไว้ทุกข์ ไม่สะดวกต้อนรับแขก..."
อิงทิงหลานสีหน้าสงบนิ่ง "กำลังจัดงานศพให้คุณหนูเหยียนหรือ"
คนเฝ้าประตูพินิจมองพวกเขา น้ำเสียงเริ่มแข็งกร้าวขึ้น "พวกท่านเป็นผู้ใด มาทำอะไรที่นี่"