เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 10 คลังลับ ประสานนิ้ว
ทั้งคู่กระแทกลงสู่ก้นบันไดอย่างแรง ดังตุบหนักหน่วง เหยียนเสวียนเจาหลับตาปี๋มาตั้งแต่ระหว่างที่กลิ้งตกลงมา เตรียมใจไว้แล้วว่าจะหัวร้างข้างแตก หรือแขนขาหัก
ทว่าความเจ็บปวดที่คิดไว้กลับไม่เกิดขึ้น ตรงกันข้าม พื้นด้านล่างกลับนุ่มผิดปกติและแผ่ความไออุ่น เบื้องหน้ามืดสนิท นางทำได้เพียงใช้ฝ่ามือคลำสิ่งใต้ร่าง ปลายนิ้วสัมผัสได้ถึงความนุ่มหยุ่นและยืดหยุ่น ไม่เหมือนผิวหินเลยสักนิด
นางบีบดูอย่างแปลกใจ แต่กลับได้ยินเสียงโกรธเคืองของอิงเฟิ่งเหลียนดังมาจากด้านล่าง “อย่าจับมั่ว”
เหยียนเสวียนเจาชักมือกลับทันทีเหมือนถูกไฟลวก นางเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าตัวเองกำลังนอนทับอยู่บนตัวอิงเฟิ่งเหลียน
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย อิงเฟิ่งเหลียนไปอยู่ใต้ร่างนางได้ยังไง เขาก็เหยียบพลาดกลิ้งลงมาเหมือนกันเหรอ
“โฮสต์ ตอนที่เจ้ากลิ้งลงมา พาเขาซวยล้มไปด้วยน่ะ เขากลายเป็นเบาะรองตัวให้เจ้าไปแล้ว” น้ำเสียงของระบบเจือความพูดไม่ออกอย่างบอกไม่ถูก