เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 2 เก็บผู้ชาย อย่าเก็บผู้ชายข้างทางส่งเดช
“ปัง!”
บานประตูไม้ถูกกระแทกเปิดออกด้วยพละกำลังมหาศาล ฝุ่นผงฟุ้งกระจายตลบอบอวลจนแสบคอ
เหล่ามือปราบชุดขาวแห่งหน่วยจี๋เฉินซือกรูกันเข้ามา อัดแน่นเต็มห้องเก็บของคับแคบในพริบตา แผ่กลิ่นอายสังหารกดดันไปทั่วบริเวณ
หัวหน้าหน่วยกวาดสายตาคมกริบดุจเหยี่ยวมองไปรอบห้อง
หยากไย่เกาะเต็มเพดาน ฝุ่นหนาเตอะ ข้าวของผุพังวางระเกะระกะเต็มพื้น
ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นอับชื้นปะปนกับกลิ่นคาวเลือดฉุนกึก ซ้ำยังมีไอปราณมารจางๆ ลอยอ้อยอิ่งอยู่ด้วย!
ส่วนกลางห้องนั้น เหยียนเสวียนเจา正在นอนพะงาบๆ อยู่บนกองฟางสกปรก มือกุมลำคอไอโขลกอย่างรุนแรง บนลำคอขาวระหงปรากฏรอยนิ้วมือสีแดงคล้ำอมม่วงน่าสยดสยอง
“คุณหนู!” เสี่ยวเถากรีดร้องลั่น พุ่งแหวกวงล้อมเข้าไปราวกับลูกกระสุน กอดเหยียนเสวียนเจาไว้แน่น น้ำตาไหลพรากอาบแก้ม “คุณหนูเป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะ? อย่าทำให้บ่าวตกใจสิเจ้าคะ!”
เหยียนเสวียนเจาซุกหน้าลงในอ้อมกอดของเสี่ยวเถาอย่างได้จังหวะ ไหล่บางสั่นเทาอย่างรุนแรง ลำคอส่งเสียงสะอื้นไห้ขาดห้วง ดูน่าเวทนาประหนึ่งเพิ่งตะเกียกตะกายรอดพ้นมาจากประตูนรก