เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1 ทาสบริษัทอย่างข้าก็มีวันทะลุมิติกับเขาด้วย อะไรนะ ให้พิชิตใจตัวร้าย? ข้าเนี่ยนะ...
“คุณหนู บ่าวจะเกล้าผมทรง ‘มวยผมอวี้หลิง’ ที่กำลังเป็นที่นิยมที่สุดให้เจ้าค่ะ รับรองว่าคุณชายทั้งหลายต้องหลงใหลจนโงหัวไม่ขึ้นแน่!” เสี่ยวเถา สาวใช้คนสนิทเอ่ยอย่างกระตือรือร้นพลางทำท่าทางประกอบอยู่เหนือศีรษะนาง
เงาในกระจกสะท้อนใบหน้าหมดจดทว่าจืดชืด หาได้มีจุดเด่นใด นอกจากดวงตากลมโตสีน้ำตาลอ่อนคู่หนึ่งที่ดูมีชีวิตชีวาคล้ายลูกแมวขี้สงสัย
หากนางยิ้มออกมา ดวงตาคู่นี้คงเปล่งประกายระยิบระยับ หางตาเชิดขึ้นเป็นตะขอน้อยๆ คล้ายปลายหางนกกางเขน
น่าเสียดายที่หว่างคิ้วของเจ้าของร่างนี้กลับปกคลุมไปด้วยไอความตายจางๆ ที่สลัดไม่ออก
นั่นคือความเหนื่อยล้าและเย็นชาที่ซึมลึกถึงจิตวิญญาณของทาสบริษัทผู้ทำงานล่วงเวลาจนถึงรุ่งสาง ถูกตีตกแผนงานนับสิบครั้ง แถมยังโดนเจ้านายขายฝันมานับไม่ถ้วน กลิ่นอายคนใกล้ตายนี้จึงผนึกความสดใสเพียงหนึ่งเดียวบนใบหน้าเอาไว้อย่างมิดชิด
เหยียนเสวียนเจามองเงาสะท้อนในกระจกอย่างเซ็งจัด ในใจพลางนึกค่อนขอด เบ้าหน้าระดับตัวประกอบแบบนี้ ต่อให้เกล้าผมทรงนางฟ้าก็ช่วยอะไรไม่ได้ เปลืองแรงเปล่า
นี่คือวันที่สามแล้วที่เหยียนเสวียนเจา ทาสบริษัทผู้แสนอาภัพทะลุมิติเข้ามาในนิยายรักแฟนตาซีเทพเซียนเรื่อง ‘ยามหิมะเผิงไหลมอดดับ’