ตอนที่ 168 สิบปี

ตอนที่ 168 สิบปี

ความจริงฉู่ไป๋เถาเข้าใจดีว่าที่ลั่วเวยพูดมานั่นถูก คนเราไม่ควรจมปลักอยู่กับอดีต แต่เธอเป็นคนดื้อรั้น ไม่ว่าคนอื่นจะพูดถูกหรือไม่ ขอแค่เป็นเรื่องที่เธอปักใจแล้ว ก็ไม่มีทางยอมเปลี่ยนเด็ดขาด

พอย้อนคิดดู ในช่วงสิบปีมานี้ ทุกคนต่างเปลี่ยนไปมากจริงๆ

แต่สิ่งที่ปฏิเสธไม่ได้เลยก็คือ นับตั้งแต่เฉินชิ่งเซินจากไป พวกเขาทั้งห้าคนก็ติดต่อกันน้อยลงเรื่อยๆ ราวกับว่าพอค่อยๆ โตขึ้น ความสัมพันธ์ที่เคยเป็นแก๊งเพื่อนสนิทที่คุยกันได้ทุกเรื่อง ก็กลายมาเป็นแค่เพื่อนธรรมดาที่ไม่ค่อยได้เจอกัน

ในช่วงหลายปีนั้น ถึงขั้นที่พวกเขากลัวการเจอกันด้วยซ้ำ เพราะถ้าไม่คุยเรื่องเฉินชิ่งเซิน ก็แทบจะไม่มีเรื่องอะไรให้คุยกันเลย แต่พอเริ่มคุยเรื่องของเขาขึ้นมา สิ่งที่หลงเหลืออยู่ก็มีแต่ความเศร้าสร้อยและปวดใจ