กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ละอองฝุ่น
ตอนที่ 141 วังวนโศกนาฏกรรม
ห้องผู้ป่วยที่เย็นเยียบ แสงไฟขาวซีด และเสียงฝนกระหน่ำซัดหน้าต่างทางเดินโรงพยาบาล
ผ่านไปหลายปี ในที่สุดเฉินชิ่งเซินก็กลับมายืนอยู่ที่นี่อีกครั้ง
คืนฝนพรำอันหนาวเหน็บในฤดูร้อนที่จมลึกอยู่ในความทรงจำลอยย้อนกลับมา เวลาเดิม สถานที่เดิม และจุดจบแบบเดิม
ไฟห้องผ่าตัดดับลง เตียงเข็นโลหะส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด บรรทุกร่างตุ๊กตาแสนสวยที่ไร้วิญญาณมุ่งหน้าลงไปยังชั้นใต้ดิน
ห้องเก็บศพ
เฉินชิ่งเซินพยายามเบือนหน้าหนีจากตัวอักษรบาดตาสามคำนั้น แต่แสงไฟสีเขียวสลัวกลับเหมือนสลักลึกอยู่ในดวงตา สลัดอย่างไรก็ไม่ยอมหลุด
เรี่ยวแรงทั่วทั้งร่างพลันสูญสิ้น
เมื่อกี้หมอพูดว่าอะไรนะ
หัวใจหยุดเต้นเฉียบพลัน