ตอนที่ 140 ค่ำคืนที่ไร้ดวงจันทร์

ตอนที่ 140 ค่ำคืนที่ไร้ดวงจันทร์

ตลอดทางเฉินชิ่งเซินเอาแต่จ้องวิวถนนนอกหน้าต่างเขม็ง ฉู่ไป๋เถารู้สึกสงสัยมาก ไม่เข้าใจเลยว่าถนนของผิงซานมีอะไรน่ามองนักหนา ปกติเวลาไปเรียนกลับบ้าน เรื่องที่เฉินชิ่งเซินชอบบ่นที่สุดก็คือทรงบ้านเรือนของผิงซานที่ดูซ้ำซากจำเจ

แต่วันนี้ ก่อนที่รถจะแล่นมาถึงผิงซาน เฉินชิ่งเซินกลับไม่ยอมละสายตาไปไหนเลย

ในที่สุด ภูเขาผิงซานอันเขียวชอุ่มท่ามกลางสายฝนก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า เฉินชิ่งเซินถอนหายใจโล่งอก แล้วผลักประตูเดินลงจากรถ

รถบรรทุกไม่โผล่มาตอนก่อนฟ้ามืดจริงๆ ด้วย ตอนนี้พวกตนมาถึงผิงซานอย่างปลอดภัยแล้ว

ฉู่ไป๋เถายืนอยู่ตรงตีนเขา เงยหน้าขึ้นมองไปยังที่สูงเงียบๆ ไอหมอกคลอเคลีย ทิวไม้พลิ้วไหวตามแรงลม ผิงซานในวันฝนตกดูสลัวรางและลึกลับ ราวกับจะมีเทพเซียนปรากฏกายออกมา

ความจริงการปีนเขาในวันฝนตกเป็นเรื่องที่โรแมนติกมาก แต่ฉู่ไป๋เถาไม่คิดว่าเฉินชิ่งเซินจะมีอารมณ์สุนทรีย์แบบนั้น ถ้าบอกว่าเฉินชิ่งเซินโดดเรียนตอนฝนตกไปเล่นบาสยังน่าเชื่อกว่า