ตอนที่ 135 แค่ความฝัน

ตอนที่ 135 แค่ความฝัน

เมฆดำทะมึนกดต่ำ แสงอาทิตย์อัสดงเลือนหาย พายุฝนกระหน่ำซัดสาด

ตอนก้าวพ้นประตูโรงเรียน สายตาก็เหลือเพียงโทนสีเทาดำ ท้องฟ้ามืดครึ้ม ผู้คนเบียดเสียด แม้แต่ร่มก็ยังเป็นสีเข้มเหมือนกันหมด มีเพียงสีแดงสดบนร่มเหนือหัวของฉู่ไป๋เถาเท่านั้นที่สะดุดตาเป็นพิเศษ

เฉินชิ่งเซินอดคิดไม่ได้ว่า ถ้าอยู่ในหนัง นี่คงเป็นฉากวันสิ้นโลกแน่ๆ

ไม่สิ... ตั้งแต่วันที่ฉู่ไป๋เถาประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ โลกของเฉินชิ่งเซินก็เข้าสู่วันสิ้นโลกไปตั้งนานแล้ว

เฉินชิ่งเซินหันกลับไปมองซ้ำแล้วซ้ำเล่า จับมือฉู่ไป๋เถาไว้แน่นท่ามกลางคลื่นคนที่เบียดเสียด จะคลาดกันไม่ได้เด็ดขาด