ตอนที่ 11 ฝันไปตื่นหนึ่ง

ตอนที่ 11 ฝันไปตื่นหนึ่ง

คืนวันนั้น เฉินชิ่งเซินฝันไปเรื่องหนึ่ง

เขากลับไปในคืนฝนฟ้าคะนองที่อำเภอผิงซานเมื่อสิบปีก่อนอีกครั้ง ทุกเรื่องที่เคยเกิดขึ้นย้อนกลับมาฉายซ้ำต่อหน้าต่อตา

แสงอาทิตย์ยามโพล้เพล้ ท้องถนนที่ว่างเปล่ามืดมัว และไฟเตือนสีแดงคล้ำกะพริบวาบ

ร่มที่ล้มเกลื่อน ฝูงชนที่มุงดู ฉู่ไป๋เถาที่นอนนิ่งอยู่บนผ้าขาว และรถพยาบาลที่แล่นหายลับไปตรงสุดสายตา

เฉินชิ่งเซินยืนนิ่งอยู่บนถนนซิงอวิ๋นอยู่นาน ฝนกระหน่ำซัดเท โลกทั้งใบจมดิ่งสู่ความมืดมิดชั่วนิรันดร์ ว่างเปล่าไร้สิ่งใด ราวกับแม้แต่ตัวเขาเองก็จะถูกกลืนหายเข้าไปด้วย

เหลือเพียงเสียงสายฝน เสียงฝนที่กระหน่ำหนักแต่แสนจะอ้างว้าง