เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 28 ศิษย์พี่สี่จำเป็นต้องประคองจิตมรรคาให้มั่นคงสักหน่อย
ทั้งสองไปยังหอประทับตรา แต่ได้รับแจ้งว่าผู้อาวุโสอวี๋ไม่อยู่
ศิษย์ผู้เฝ้าหอโถงส่งข่าวไปแล้ว ผ่านไปนานพอสมควร ผู้อาวุโสอวี๋จึงกลับมา
พอเห็นเฟิงหวยชวน เขาก็ยิ้มแย้มเดินเข้าไปหา “อู๋เยว่กลับมาแล้วหรือ? มาเอาโอสถมาส่งใช่ไหม”
“ก่อนหน้านี้ข้าก็บอกศิษย์พี่เจ้าสำนักแล้วว่า อู๋เยว่รู้ความที่สุด ต้องกลับมาก่อนแดนลับเปิดแน่ ดูสิ กลับมาแล้วจริง ๆ”
เมื่อได้ฟังผู้อาวุโสอวี๋พูดเช่นนี้ ในที่สุดเฟิงหวยชวนก็พบคุณค่าของตนเอง
เป็นครั้งแรกที่เขาอยากหลอมโอสถสำเร็จและหยิบโอสถออกมาอย่างใจจดใจจ่อ
แต่ผู้อาวุโสอวี๋กลับเอ่ยขึ้นทันทีว่า “ข้ารู้ความตั้งใจของเจ้าอยู่เสมอ แต่คราวนี้ไม่ต้องมอบโอสถแล้ว ตอนนี้พวกเรามีพอใช้”
เฟิงหวยชวน:???
เฟิงหวยชวนยืนนิ่งค้างอยู่กับที่ คิดว่าตนเองฟังผิดไป