กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 27 ความหม่นหมองของเฟิงอู๋เยว่
ในโลกบำเพ็ญเซียน ไม่ว่าบุรุษหรือสตรี ล้วนไม่มีผู้ใดหน้าตาอัปลักษณ์
ต่อให้เดิมทีมีหน้าตาธรรมดา หลังจากก้าวเข้าสู่เส้นทางบำเพ็ญเพียรแล้ว ทั้งร่างกายและใบหน้าก็จะค่อย ๆ เปลี่ยนแปลงไปเพราะได้รับการหล่อเลี้ยงจากปราณวิญญาณ
แม้ศิษย์พี่สามกับศิษย์พี่สี่จะมอมแมมหมดสภาพ แต่ก็ดูออกไม่ยากว่าทั้งคู่หน้าตาดี
โดยเฉพาะศิษย์พี่สาม หน้าตาน่ารักว่านอนสอนง่ายราวกับเจ้าลูกหมาน้อย ทั้งยังแฝงกลิ่นอายหม่นเศร้าที่เลือนราง
เรียกได้ว่าราวกับหนุ่มน้อยรูปงามผู้หม่นเศร้าซึ่งหลุดออกมาจากภาพการ์ตูน
แต่พอนึกถึงว่าในเรื่องต้นฉบับเขาเป็นสุนัขเลียแข้งเลียขาผู้ภักดีของนางเอก หน้าตาเช่นนี้ก็พอเข้าใจได้