กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 13 ศิษย์น้องสายตาแหลมคม มองเห็นหยกงาม
เว่ยเฉิงเฟิงออกมา ก็เห็นซูเซี่ยนยืนลับ ๆ ล่อ ๆ ชะเง้อมองอยู่ตรงหน้าประตู
ทิศที่เขามองไปคือยอดเขาต้าเหิงอู๋พอดี
พลันเดือดดาลขึ้นมา
“ไอ้ตัวบัดซบ ยังยืนทื่ออยู่ตรงนั้นทำอะไร? บรรลุความเข้าใจในวิถีกระบี่แล้วหรือ? หรือภารกิจหลอมศาสตราที่ข้ามอบหมายให้ทำเสร็จแล้ว?”
ซูเซี่ยนหดคอ “ยังขอรับ”
“ถ้าเช่นนั้นยังยืนเอ๋ออยู่ตรงนี้อีก หาเรื่องโดนตีใช่หรือไม่?”
ซูเซี่ยนกลืนน้ำลายอย่างขลาด ๆ “คือว่า...อาจารย์ ศิษย์แค่สงสัย ท่านอาจารย์อาอู๋โยวรับศิษย์น้องลู่เป็นศิษย์สายตรงและศิษย์เอกจริงหรือ?”