กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 6 หลอมโอสถด้วยตำรับยาแผนมนุษย์
ซูเซี่ยนไม่เข้าใจ เมื่อครู่พวกเขายังสนทนากันดี ๆ เรื่องเหยียบต้นหญ้าอยู่ไม่ใช่หรือ?
ไฉนถึงกลายเป็นโจมตีตัวบุคคลไปได้เล่า
เขาจนแล้วอย่างไร?
ทั้งสำนักก็พวกยากจนกันทั้งนั้นมิใช่หรือ?
ซูเซี่ยนกำลังจะอบรมลู่หลิงโยวอย่างมีเหตุผลว่า “ผู้บำเพ็ญเซียนจะเรียกว่าจนไม่ได้ ต้องเรียกว่า...”
ใครจะรู้ว่าเพิ่งเอ่ยได้แค่ต้นประโยค นางก็พูดขึ้นว่า “ข้ามีวิธีหาเงิน”
ประโยคเดียวทำให้คำพูดที่เหลือของซูเซี่ยนกลืนกลับลงท้องไป
ซูเซี่ยนเหลียวซ้ายแลขวา ก่อนก้มหน้าแล้วกดเสียงต่ำราวกับโจร “วิธีใด?”