เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 5 ฝึกตนจนยิ่งไร้ประโยชน์กว่าเดิมหรือ?
ทุกแห่งที่กลุ่มปราณวิญญาณสีเทาเคลื่อนผ่าน ล้วนก่อให้เกิดความไม่สบายและความเจ็บปวด
เหงื่อเย็นผุดขึ้นบนหน้าผากของลู่หลิงโยว
ทว่านางไม่ได้หยุด ยังคงฝืนชักนำปราณวิญญาณที่หลอมรวมกันแล้ว ให้ไหลชำระเส้นลมปราณทุกกระเบียดนิ้วในร่างกาย
ไม่รู้เวลาผ่านไปนานเพียงใด เมื่อปราณวิญญาณชำระเส้นลมปราณส่วนสุดท้ายเสร็จสิ้น ความรู้สึกปวดแสบปวดร้อนก็ค่อย ๆ หายไป แม้เส้นลมปราณยังคงบวมตึงเพราะมีขนาดไม่กว้างพอ แต่เมื่อปราณวิญญาณไหลผ่านอีกครั้ง ก็คล้ายกำลังปลอบประโลม พร้อมพาความอบอุ่นจาง ๆ มาให้ ความสบายเอ่อท่วมเข้ามา
ทั้งร่างของลู่หลิงโยวค่อย ๆ รู้สึกราวกับแช่อยู่ในน้ำอุ่น
หากมีผู้รู้เห็นภาพนี้ ย่อมรู้ว่านางกำลังเข้าฌาน
ยามเข้าฌาน การบำเพ็ญจะได้ผลมากกว่าปกติถึงสิบเท่า