กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ซูเหมียนเยวี่ยจับข้อมือของลู่เป่ยเฉินไว้ น้ำเสียงเด็ดขาดไม่อาจปฏิเสธ
หลี่เฟิงเห็นดังนั้นก็รีบวิ่งเข้ามา “พี่สะใภ้ รองผู้บัญชาการกองพลไม่เป็นไรใช่ไหม”
“ไม่ตายหรอก” ซูเหมียนเยวี่ยปล่อยมือ ล้วงขวดกระเบื้องสีขาวหลายใบออกจากกระเป๋าเวชภัณฑ์พกพาแล้วโยนให้หลี่เฟิง “นี่คือยารักษาแผลฤทธิ์แรงกับยาเม็ดถอนพิษ ให้พี่น้องที่บาดเจ็บเล็กน้อยกินและทา ส่วนคนที่บาดเจ็บสาหัสให้ส่งโรงพยาบาลกลางทันที พรุ่งนี้ฉันจะตามไปตรวจดูอาการอีกรอบ”
หลี่เฟิงลนลานรับขวดสมุนไพรไว้ พลางพยักหน้าไม่หยุด
ลู่เป่ยเฉินยังคิดจะสั่งการเรื่องการสอบสวนอีกสองสามคำ แต่พอซูเหมียนเยวี่ยตวัดสายตาเย็นชาใส่ เขาก็หุบปากลงทันที