ตอนที่ 215 เด็กน้อยน่ารักพลังช้างสารลากเลื่อนหิมะ

“บนสมุดบัญชีของท่านพญายมราช ยังไม่มีชื่อฉันหรอก”

ซูเหมียนเยวี่ยมองเว่ยจิ่นที่สีหน้าเต็มไปด้วยความสิ้นหวังด้วยท่าทางสงบนิ่ง

เธอผุดลุกขึ้นยืน น้ำเสียงเด็ดขาด “เชื้อรามีชีวิตตัวนี้ ฉันจะไปเก็บด้วยตัวเอง”

“เมีย ที่นั่นอันตรายเกินไป” ลู่เป่ยเฉินขมวดคิ้ว ลึกเข้าไปในป่ามารเป็นแดนผีสิงแบบไหนเขารู้กระจ่างแก่ใจดี กระทั่งนายพรานที่เจนจัดที่สุดยังไม่กล้าเหยียบย่างเข้าไปแม้แต่ครึ่งก้าว

“อันตรายก็ต้องไป” ซูเหมียนเยวี่ยหันไปมองเขา “ถ้าของสิ่งนี้สามารถนำมาทำเป็นยามุ่งเป้าได้จริง มันจะช่วยชีวิตนักรบแนวหน้าได้มากเท่าไหร่ นายรู้ชัดเจนกว่าฉันอีก”

ลู่เป่ยเฉินนิ่งเงียบไปสองวินาที ก่อนจะขบฟันกรามซี่ในแน่น “ตกลง ฉันจะพาหน่วยจู่โจมหัวกะทิร่วมเดินทางไปกับเธอด้วย เธอเดินไปถึงไหน ฉันจะตามไปถึงนั่น”