ตอนที่ 214 สหายเก่าพานพบ เว่ยจิ่นนำข่าวสะเทือนฟ้าดินมาส่ง

“ปัง ปัง ปัง!”

ประตูรั้วลานบ้านที่ปิดสนิทถูกทุบเสียงดังกระชั้น แรงกระแทกมหาศาล แฝงความร้อนรนดั่งไฟลนก้น

บรรยากาศอบอุ่นในลานบ้านถูกฉีกกระชากในชั่วพริบตา เด็กห้าคนที่กำลังวิ่งเล่นหยุดชะงักพร้อมกัน

ซื่อเป่าลู่เฉินเฟิงหลับตาลงชั่วพริบตา ใบหูน้อย ๆ ขยับไหวอย่างว่องไวปราดเปรียว ดักฟังความเคลื่อนไหวแผ่วเบาท่ามกลางเสียงลมพายุหิมะนอกประตูไว้จนหมดสิ้น

“แม่ มีแค่คนเดียว” ซื่อเป่าลืมตาขึ้น น้ำเสียงมั่นใจ “เขาหายใจหอบแรงมาก หัวใจเต้นนาทีละเกือบหนึ่งร้อยยี่สิบครั้ง เท้าย่ำไปมาบนหิมะไม่หยุด ร้อนใจมาก”

ลู่เป่ยเฉินเช็ดคราบน้ำบนมือจนแห้ง วางมีดทำครัวลง แล้วสาวเท้ายาวก้าวไปเปิดประตูรั้วลานบ้าน