เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ลู่เป่ยเฉินบีบซองจดหมายแน่น สบตากับซูเหมียนเยวี่ยแวบหนึ่ง แววตาของทั้งคู่พลันลุกโชนไปด้วยเจตจำนงต่อสู้อันเฉียบคมพร้อม ๆ กัน
ผู้อาวุโสกู้มองสามีภรรยาที่มีอานุภาพกดดันมหาศาลคู่นี้แล้วยิ้มอย่างพึงพอใจ “เอาละ เครื่องบินพิเศษเตรียมพร้อมไว้แล้ว จอดอยู่ที่สนามบินเขตทหาร พวกเธอออกมาหลายวันแล้ว รีบพาเด็ก ๆ กลับไปเถอะ เรื่องยุ่งเหยิงทางแดนเหนือนั่น ยังต้องพึ่งพาสองผัวเมียอย่างพวกเธอไปจัดการสะสาง”
“รับทราบ รับรองว่าจะปฏิบัติภารกิจให้ลุล่วง” ลู่เป่ยเฉินยืนตรง ทำวันทยหัตถ์ตามมาตรฐานอีกครั้ง
สองชั่วโมงให้หลัง เครื่องบินลำเลียงทหารลำหนึ่งทะยานขึ้นจากสนามบินเมืองหลวง พุ่งตรงสู่ชั้นเมฆ บินหวีดหวิวตรงไปยังทิศทางของแดนเหนือ
ภายในห้องโดยสารกว้างขวางและนิ่งเรียบ เด็กห้าคนเกาะอยู่ข้างหน้าต่าง มองดูชั้นเมฆที่ม้วนตัวอยู่ด้านนอกพลางส่งเสียงเจื้อยแจ้วถกเถียงกัน