เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เสียงค้อนตุลาการเคาะลงบนโต๊ะดังก้องสะท้อนไปทั่วห้องโถง
เย่ปิ่งเทียนทรุดฮวบอยู่บนเก้าอี้ กล้ามเนื้อบนใบหน้ากระตุกเกร็ง สองมือจิกชายเสื้อนักโทษไว้แน่น พ่อบ้านคุกเข่าอยู่ด้านข้าง ก้มศีรษะต่ำแทบติดฝุ่นดิน
ผู้พิพากษาเจ้าของสำนวนมองไปทางที่นั่งฝ่ายอัยการ “ฝ่ายอัยการยังมีข้อกล่าวหาอื่นอีกไหม”
ผู้การหลี่ยืดตัวตรง หยิบแฟ้มสำนวนลับปกสีแดงขึ้นมาหนึ่งเล่ม
“สหายผู้พิพากษา ฝ่ายอัยการยังต้องการยื่นฟ้องข้อกล่าวหาที่ร้ายแรงยิ่งกว่าต่อจำเลยเย่ปิ่งเทียนอีกหนึ่งกระทง” ผู้การหลี่เอ่ยเสียงดังกังวาน “เจตนาลอบสังหารนายพลระดับสูงของกองทัพเรา และขายข้อมูลทางการทหารที่เป็นความลับหลัก”
เกิดความปั่นป่วนขึ้นบนที่นั่งผู้ร่วมรับฟัง ผู้บังคับบัญชาหลายท่านที่สวมเครื่องแบบทหารต่างสบตากัน สีหน้าเคร่งขรึมลงทันที
เย่ปิ่งเทียนเงยหน้าขึ้น ริมฝีปากแห้งแตกขยับไปมา “แกพูดจาเหลวไหล! ฉันเคยไปขายข้อมูลทางการทหารอะไรกัน”
ผู้การหลี่ไม่สนใจเสียงโวยวายของเขา พลางเปิดแฟ้มสำนวนออก