ตอนที่ 190 เข็มเงินยื้อชีวิต กู้ชีพกลางสมรภูมิ

รถจี๊ปพุ่งทะยานฝ่าพายุหิมะอย่างบ้าคลั่ง

เอ้อร์เป่าลู่ลี่เสวียนใช้สองมือจับพวงมาลัยไว้มั่น เท้าเหยียบไม่ถึงคันเร่ง จึงต้องอาศัยคันโยกเชื่อมต่อที่ดัดแปลงขึ้นมาควบคุมความเร็วรถทั้งหมด

“แม่ ข้างหน้าคือช่องเขาน้ำเต้าแล้ว!” เอ้อร์เป่าตะโกนลั่นพลางดึงคันเบรกมือลง

ยางรถจี๊ปครูดไถลไปบนพื้นหิมะจนเกิดเป็นรอยดำยาวสองสาย ก่อนจะหยุดนิ่งลงตรงปากหุบเขา

ซูเหมียนเยวี่ยผลักประตูรถออกแล้วหิ้วกระเป๋ายากระโดดลงไป

ลมและหิมะพัดซัดเข้าใส่ใบหน้า หมอกพิษสีชมพูก้นหุบเขาสลายไปมากแล้ว ในอากาศยังคงหลงเหลือกลิ่นคาวหวานอยู่บ้าง โชคดีที่มีท่อระบายอากาศใต้ดินที่อู่เป่าเตะเปิดไว้ ผนวกกับลมตะวันออกเฉียงเหนือพัดย้อนเข้ามา จึงช่วยดูดก๊าซพิษชีวเคมีออกไปได้ไม่น้อย

บนพื้นหิมะมีคนนอนระเกะระกะเกลื่อนกลาด

เหล่านักรบของกองพันคมมีดต่างช่วยกันพยุง หอบหายใจอย่างหนักหน่วง ก่อนเข้าป่าพวกเขาได้อมโอสถถอนพิษสงบจิตเอาไว้ ประกอบกับหมอกพิษเจือจางลง แม้จะมีบางคนไอเป็นลิ่มเลือด แต่ก็ไม่เป็นอันตรายถึงชีวิต

“พี่สะใภ้! พี่สะใภ้มาแล้ว!”

ผู้บังคับหมวดรักษาความปลอดภัยหน้าตาเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบเขม่าสีดำ พอเห็นซูเหมียนเยวี่ยก็ขอบตาร้อนผ่าว สาวเท้าก้าวใหญ่ตรงเข้ามาต้อนรับ