เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“พรุ่งนี้เช้า โรงงานผลิตยากลับมาเริ่มงานเต็มรูปแบบ กำลังการผลิต เพิ่มเป็นสองเท่า” ซูเหมียนเยวี่ยพูดจบ ก็ไม่สนใจสีหน้าอันหลากหลายอารมณ์ของเย่หมิงเซวียน หมุนตัวเดินออกจากห้องขังใต้ดิน
ลมหนาวด้านนอกพัดมาวูบหนึ่ง ซูเหมียนเยวี่ยรู้สึกว่าปราณขุ่นในปอดสลายไปจนหมดสิ้น ลู่เป่ยเฉินเดินตามอยู่ข้างกายเธอ ยื่นมือไปช่วยดึงปกเสื้อโค้ตของเธอขึ้นมาเพื่อกันลม
“เมีย หลานชายคนนี้จะยอมคายความลับทั้งหมดออกมาไหม” ลู่เป่ยเฉินถาม
“ตอนนี้เขาเกลียดตระกูลเย่ยิ่งกว่าพวกเราเสียอีก คนเราตอนที่สิ้นหวัง แรงที่จะแว้งกัดจะมหาศาลที่สุด คุณส่งคนไปเฝ้าเขาเขียน เขียนเสร็จก็ผนึกรายงานขึ้นไปทันที” ซูเหมียนเยวี่ยเปิดประตูขึ้นรถจี๊ป “พาฉันกลับโรงงานผลิตยา หยุดงานไปหลายวันแบบนี้ พวกพี่สะใภ้คงร้อนใจแย่แล้ว”
เมื่อมาถึงลานโรงงานผลิตยา ด้านในเต็มไปด้วยปราณมรณะ