เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เมื่อมองรถจี๊ปคันนั้นของเย่หมิงเซวียนแล่นจากไปไกลบนผืนหิมะ ซูเหมียนเยวี่ยไม่ได้แม้แต่จะปรายตาขึ้นมอง เธอหันไปทางหัวหน้าหน่วยหลิว เอ่ยด้วยน้ำเสียงสงบนิ่ง “หัวหน้าหน่วยหลิว ได้ทั้งคนทั้งของกลางแล้ว ต่อไปก็ต้องพึ่งพวกคุณแล้ว”
“ผู้อำนวยการซูวางใจเถอะ คดีนี้มีพฤติการณ์ร้ายแรง พวกเราจะสืบสวนให้ถึงที่สุดแน่นอน” หัวหน้าหน่วยหลิวโบกมือ ส่งสัญญาณให้ลูกน้องคุมตัวผีเฒ่าที่นอนหมดสภาพอยู่บนพื้นขึ้นรถพ่วงข้าง “ผู้อำนวยการซู คุณเป็นผู้แจ้งความ และเป็นฝ่ายผู้เสียหายในคดีนี้ รบกวนคุณตามผมกลับไปทำบันทึกคำให้การอย่างละเอียดที่สำนักความมั่นคงสาธารณะประจำเมืองด้วย”
“สมควรแล้ว” ซูเหมียนเยวี่ยพยักหน้า ก้มหน้าลงมองต้าเป่ากับซื่อเป่าแวบหนึ่ง “จือเหยา เฉินเฟิง พวกเธอไปกับฉันด้วยกัน”
“ได้ครับ” เด็กน้อยสองคนขานรับอย่างเชื่อฟัง
แผนกสืบสวนอาชญากรรม สำนักความมั่นคงสาธารณะประจำเมือง ภายในห้องสังเกตการณ์ที่คับแคบ อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นยาสูบจาง ๆ
เมื่อมองผ่านแก้วทางเดียวบานนั้นบนกำแพง จะสามารถมองเห็นสถานการณ์ในห้องสอบสวนข้าง ๆ ได้อย่างชัดเจน
สองมือของผีเฒ่าถูกใส่กุญแจมือไพล่หลังติดกับเก้าอี้เหล็ก เหนือศีรษะคือหลอดไฟไส้ร้อนที่ส่องแสงแทงตา หัวหน้าหน่วยหลิวนั่งอยู่ตรงข้ามเขา ในมือถือรายงานตรวจพิสูจน์สถานที่เกิดเหตุปึกหนึ่งที่เพิ่งทำเสร็จ สีหน้าเคร่งขรึมจนหยดย้อย
“ชื่ออะไร” หัวหน้าหน่วยหลิวจุดบุหรี่มวนหนึ่ง ถามด้วยเสียงเย็นชา