เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“เริ่มเถอะ ทำให้พวกเขาดูว่า สิ่งที่เรียกว่ารู้เรื่องสมุนไพรอย่างแท้จริงคืออะไรกัน” ซูเหมียนเยวี่ยโน้มตัวลงเล็กน้อย แล้วเอ่ยกระซิบข้างหูของอู่เป่า
อู่เป่าพยักหน้า ยื่นมือน้อยอันอวบอ้วนคลำตรงไปยังกองสมุนไพรที่สูงราวกับเนินเขาขนาดย่อมบนโต๊ะ
เธอคลำหยิบสมุนไพรต้นแรกขึ้นมา จ่อไว้ใต้จมูกน้อยแล้วดมดู เสียงใสไพเราะดังขึ้น “นี่คือโสมป่าจากเขาฉางไป๋ อายุสามสิบห้าปี ตอนขุดไม่ค่อยระวัง หนวดโสมด้านซ้ายหักไปสองเส้น สรรพคุณยาจึงรั่วไหลไปหนึ่งส่วน ทว่าลำต้นโสมอวบอิ่ม กลิ่นหอมเข้มข้น จัดเป็นตัวยาชั้นสูงสำหรับบำรุงลมปราณเหนี่ยวรั้งภาวะทรุดโทรม”
สิ้นเสียงพูด เธอโยนโสมป่าลงไปในตะกร้าสานไม้ไผ่ทางซ้ายที่ใช้ใส่สมุนไพรล้ำค่าได้อย่างแม่นยำไร้ที่ติ
ในฝูงชนส่งเสียงหัวเราะเยาะเบา ๆ ดังขึ้นระลอกหนึ่ง
“แม่หนูน้อยคนนี้ท่องบทมาหรือเปล่า ปิดตาคลำทีเดียวก็รู้ปีเลยงั้นเหรอ แถมยังรู้ว่าหนวดหักไปกี่เส้นอีก”
“นั่นสิ จะมาหลอกใครกัน”