เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“เรื่องวันนี้ไม่จบแค่นี้แน่! ผู้หญิงแซ่ซูนั่นอยู่ไหน ให้หล่อนไสหัวออกมาหาฉัน! เป็นถึงผู้อำนวยการโรงงานแต่ริอ่านนำทีมขัดคำสั่ง วันนี้ฉันจะถลกหนังหล่อนให้ได้!”
เย่หมิงเซวียนเหยียบเท้าเปล่าข้างหนึ่งลงบนพื้น ชี้หน้าเหล่าภรรยาทหารรอบตัวพลางคำรามลั่นอย่างบ้าคลั่ง
ใบหน้าที่เดิมทีดูสุภาพเรียบร้อยของเขาตอนนี้บวมเป่ง แว่นตากรอบทองก็หายไป สภาพไม่ต่างจากหมาจรจัดที่เพิ่งตะเกียกตะกายขึ้นมาจากปลักโคลน
“หาฉันเหรอ”
น้ำเสียงเยือกเย็นราบเรียบสายหนึ่งดังแว่วออกมาจากส่วนลึกสุดของโรงงาน
เหล่าภรรยาทหารที่ยืนล้อมกันอยู่พอได้ยินเสียงนี้ก็พร้อมใจกันเปิดทางให้โดยพลัน
ซูเหมียนเยวี่ยล้วงมือทั้งสองข้างไว้ในกระเป๋าเสื้อกาวน์ ก้าวเท้าเดินออกมาอย่างไม่ช้าไม่เร็ว ต้าเป่าลู่จือเหยาสะพายกระเป๋าผ้าใบสีเขียวทหาร เดินตามติดอยู่ข้างขาเธอราวกับบอร์ดี้การ์ดตัวน้อย