ตอนที่ 132 ไม่ขายแล้ว! พวกเราจะตั้งโรงงานผลิตยาเอง

หลิวจินฝูชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะแสยะยิ้ม “อะไร คิดได้แล้วงั้นเหรอ คิดได้แล้วก็รีบไสหัวไป อย่ามาขัดขวางฉันทำงานทำการ”

“คิดได้แล้ว” น้ำเสียงของซูเหมียนเยวี่ยราบเรียบจนไร้ระลอกคลื่น เธอหยิบใบเสร็จรับซื้อว่างเปล่าที่มีตราประทับสีแดงปึกนั้นบนเคาน์เตอร์ขึ้นมา แล้วใช้สองมือจับขอบกระดาษไว้ต่อหน้าหลิวจินฝู

“เธอจะทำอะไรกัน” หลิวจินฝูเบิกตากว้าง

“แควก—”

เสียงฉีกกระชากกระดาษดังก้องกังวานขึ้นในห้องอันเงียบสงัด เอกสารปึกนั้นที่เป็นตัวแทนของการผูกขาดเบ็ดเสร็จและเงื่อนไขเอาเปรียบ ถูกซูเหมียนเยวี่ยฉีกออกเป็นสองท่อนโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

ยังไม่ทันที่หลิวจินฝูจะได้สติ ซูเหมียนเยวี่ยก็พลิกข้อมือ นำกระดาษสองท่อนมาประกบกัน แล้วออกแรงฉีกอีกครั้ง

“ฟึ่บ”

ซูเหมียนเยวี่ยสะบัดมือขึ้น เศษกระดาษสีขาวปลิวว่อนราวกับเกล็ดหิมะ ปลิวเข้าใส่ใบหน้าอ้วนมันเยิ้มของหลิวจินฝูอย่างจัง

ภายในห้องเงียบกริบลงในชั่วพริบตา

บรรดาภรรยาทหารต่างพากันสูดหายใจเข้าลึก ตกใจกลัวจนไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง ใบหน้าของพี่สะใภ้หลี่ซีดเผือด รีบก้าวเข้าไปดึงแขนเสื้อของซูเหมียนเยวี่ยไว้ “ครูฝึกการเมืองซู เธอทำอะไรเนี่ย! นี่มันของสถานีของรัฐนะ ฉีกไม่ได้เด็ดขาด!”