ตอนที่ 105 ฝูงหมาป่าขนสมุนไพร ยาต้มหนึ่งชามช่วยทหารทั้งกองทัพ

“ฉันไม่ได้ไปคนเดียว” ซูเหมียนเยวี่ยจับมือของลู่เป่ยเฉินกลับ “ให้ซานเป่าพาราชันหมาป่าขาวไปกับฉัน ภูเขาหิมะในแดนเหนือนี่ ไม่มีใครคุ้นเคยไปกว่ามันแล้ว”

ลู่เป่ยเฉินขมวดคิ้วแน่น กุมข้อมือเธอไว้แน่นด้วยแรงมหาศาลจนน่าตกใจ “ไม่ได้! ต่อให้มีฝูงหมาป่านำทาง พายุหิมะขนขาวที่ติดลบ 20 กว่าองศานี่ก็ทำให้คนแข็งตายได้ ปริมาณยาสำหรับคนหลายหมื่นคน เธอเข้าป่าไปคนเดียวจะต้องขุดไปถึงเมื่อไหร่”

“ใครบอกว่าฉันจะไปขุดทีละต้นกัน” สายตาของซูเหมียนเยวี่ยเย็นชา “ในเมื่อฉันกล้าไป ก็ย่อมมีวิธีเอายากลับมา ชีวิตของผู้อาวุโสกู้รอไม่ได้ เหล่าทหารที่นอนหมดสติเพราะพิษไข้ข้างนอกนั่นก็รอไม่ได้ คุณอยู่ที่นี่ สั่งปิดจุดบริการน้ำดื่มและโรงอาหารของการแข่งขันประลองกำลังครั้งใหญ่วันนี้ให้หมด ตรวจสอบให้ชัดเจนว่าใครกันแน่ที่อยู่เบื้องหลัง ไข้หวัดใหญ่ที่ระบาดอย่างประหลาดเช่นนี้ ไม่ใช่ภัยธรรมชาติอย่างแน่นอน”