ตอนที่ 104 ไข้หวัดใหญ่กลายพันธุ์ปะทุฉับพลัน

“ภารกิจเสร็จสิ้น กลุ่มเล็กหัวกะทิ ชนะรวด” ต้าเป่าทำเครื่องหมายถูกลงบนภาพร่างในมือ

บนอัฒจันทร์ ผู้บัญชาการเฉินคลุมเสื้อคลุมทหาร กึ่งวิ่งกึ่งเดินลงบันไดตรงดิ่งไปยังเด็กน้อยน่ารักทั้งห้าคน

“เหล่าลู่! เด็ก ๆ ของนายนี่ ฉันเหมาหมดเลยนะ! ต้าเป่ามาอยู่กองบัญชาการของฉัน ซื่อเป่าไปกองร้อยลาดตระเวน เอ้อร์เป่าเข้ากองพันคมมีดไปเป็นครูฝึกโดยตรงเลย!” ผู้บัญชาการเฉินดวงตาเป็นประกายสีเขียว แทบอยากจะยัดแก้วตาดวงใจไม่กี่คนนี้เข้ากระเป๋าตัวเองตรงนั้นให้รู้แล้วรู้รอด

ลู่เป่ยเฉินก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ปกป้องเมียและเด็กไว้ด้านหลังราวกับหอคอยเหล็ก เลิกคิ้วขึ้น “ผู้บัญชาการ แย่งคนแบบนี้ไม่ได้ ทั้งหมดนี้เป็นความชอบของเมียผม ท่านอยากได้ก็ไปคลอดเองสิ”

ผู้บัญชาการเฉินสะอึกไปชั่วขณะ เพิ่งจะคิดด่าปนหัวเราะสักสองคำ จู่ ๆ บนลานฝึกก็มีเสียงร้องอุทานดังขึ้นระลอกหนึ่ง

“เถี่ยจู้! เถี่ยจู้ นายเป็นอะไรไป!”